محققاني از دانشگاه ايالتي کاروليناي شمالي، موفق به ساخت ماده‌اي شده‌‌اند که بسيار مستحکم‌تر و سخت‌تر از آهن معمولي است و اين خصوصياتِ سودمند را در دماهاي بسيار بالا نيز حفظ مي‌کند. اين ماده مي‌تواند در آينده کاربردهاي بسيار متنوعي؛ چون اجزاي موتور خودرو ـ که تحت تنش و دماي بالايي هستند ـ داشته باشد.

آهني که از بلورهاي نانومقياس ساخته شده باشد، نسبت به آهن معمولي مقاومت مکانيکي و سختي بيشتري دارد، با اين حال مزيت‌هاي «آهن‌هاي نانويي» به‌دليل تجزيه ‌شدن ساختار نانوبلوري آنها به دماهاي نسبتاً متوسط محدود مي‌شود؛ اما به‌تازگي محققان دانشگاه ايالتي کاروليناي شمالي، دست به ساخت آلياژ جديدي از آهن-زيرکونيوم زده‌اند که ساختارهاي نانوبلوري خود را در دماهاي بالاي ۱۳۰۰ درجه سانتي‌گراد(نزديک نقطه‌ي ذوب آهن) حفظ مي‌کند.

کريس دارلينگ، يکي از دانشجويان دکتراي اين دانشگاه که هدايت اين پروژه تحقيقاتي را بر عهده داشته‌است، اظهار داشت که قابليت حفظ ساختار نانوبلوري اين ماده در دماهاي بالا، امکان توليد اين ماده در اندازه‌هاي بزرگ و حجيم را ايجاد كرده‌است؛ زيرا روش‌هاي سنتي ساختِ مواد، مبتني بر اعمال دما و فشار هستند. دارلينگ نيز عنوان کرد که قابليت کارکرد اين ماده در دماهاي بالا، فرايند شکل‌دهي آن را تسهيل مي‌كند و اين امر، به استفادةِ راحت‌تر اين آلياژ در کاربردهايي چون ابزارها يا قطعات موتورِ خودرو خواهد انجاميد.

همچنين اين آلياژ جديد يك مادة مقرون‌به‌صرفه و رقابت‌پذير به شمار مي‌رود؛ بنا به اظهارات دارلينگ هزينة توليد آن برابر با هزينة توليد نانوآهن است. دکتر کارل کوخ، پروفسور مهندسي مواد در همين دانشگاه و از همكاران پروژه، توضيح داد که اين آلياژ شامل ۱ درصد زيرکونيوم و ۹۹ درصد آهن است. وجود زيرکونيوم موجب مي‌شود که آلياژ، ساختار نانوبلوري خود را در دماهاي بالا حفظ کند.

منبع http://www.physorg.com/news131120820.html