مكانيسم بارورسازي ابر فوق سرد
مكانيسم بارورسازي ابر فوق سرد با تأكيد بر بارش در محدوده جنوب شرق كشور و
ارزيابي اثرات زيست محيطي آن
عباس رضايي ، كارشناس ارشد زهكشي و عضو هيئت علمي دانشگاه كرمان ، گروه مهندسي آب
مجيد نامجو ، كارشناس ارشد سازه هاي هيدروليكي و مدير عامل موسسه ثارالله
مريم ايلاقي حسيني ،دانشجوي كارشناسي ارشد دانشگاه صنعتي اصفهان- گروه عمران آب
علي شيخ بهايي ، كارشناس پژوهشي جهاد دانشگاهي استان كرمان –گروه منابع آب وموسسه ثارالله
چكيده :
از آنجا كه كشور ايران از نظر تقسيم بندي اقليمي ، خشك و نيمه خشك محسوب مي شود و با توجه به وقوع خشكسالي هاي متوالي در
چند سال اخير ، بويژه در مناطق مركزي و جنوبي كشور ، پژوهشهايي براي ارائه راهكارهاي جديد مقابله با كم آبي انجام شده است
كه از جمله آنها مطالعه و اجراي طرح تلقيح مصنوعي ابرها مي باشد كه در راستاي ايجاد مديريت ريسك بجاي مديريت بحران است .
اجراي اين طرح باعث تخفيف مقطعي خشكسالي شده و تكرار مستمر آن ، تنشهاي آبي وارده در مقاطع خشكسالي را كاهش مي دهد. با
استفاده از نقشه هاي سينوپتيكي و داده هاي بارش روزانه ، سه نوع سيستم باران زا در منطقه كرمان شناسايي شده است. سيستم مديترانه
اي كه از پتانسيل بارش كمتري برخوردار است و در نتيجه نقش كمتري در طرحهاي افزايش بارش بر عهده دارد ، سيستم سوداني و
سيستم تركيبي (تركيبي از دو سيستم مذكور) كه از پتانسيل بارش بيشتري برخوردار بوده و نسبت به سيستم مديترانه اي نقش بيشتري در
عمليات باروري ايفا مي نمايند . اجراي عمليات تلقيح در سال 1380 با حضور تعدادي از كارشناسان روسي در منطقه عمومي كرمان به
انجام رسيد كه نتايج آن در دست بررسي بوده و رايزني ها براي ادامه اين طرح در دست انجام است.
جهت خواندن ادامه مطلب به لینک زیر مراجعه بفرمایید :
اخذ مطلب از :
http://iransaze.com/
مقالات دیگر در این زمنیه :