روشهای ساخت پايين به بالا

دو روش جهت رسيدن به مقياس نانو وجود دارد؛ كاهش ابعاد از بالا به پايين، يا افزايش ابعاد از پايين به بالا. اين دو روش، در­اساس متفاوت ميباشند، هم در روش ايجاد ساختارها و هم در اساس علمی كه آنها را محتمل ميسازد.

روش بالا به پايين (Top-down) مستلزم كاهش اندازه تا كوچكترين حد يعنی تا مقياس نانو ميباشد. اين روش در اساس مستلزم تراشيدن چيزهای بزرگتر و رسيدن به ساختارهای نانو ميباشد. نانوتكنولوژی "بالا به پايين" اولين موردی ميباشد كه از دامنه نانوالكترونيك و نانومهندسی فراتر رفته­است. به­عنوان يكی از كاربردهای اوليه اين روش ميتوان به توسعه نانوفوتونيك، ارتباط الكترونيك و فوتونيك در مقياس نانو اشاره كرد . 

اين تكنولوژی، روشهايی مانند ليتوگرافی پرتوالكترونی، برگرفته از ميكروالكترونيك، برای ايجاد سيستمهای ميكروالكترو­مكانيكی (MEMS) ارائه ميدهد. البته محدوديتهای فيزيكی برای اين روش (Top-down) وجود دارد . . .

 با اینکه این روزها در اکثر مکان­ها و میان افراد علاقه­مند، فناوری نانو در معنای اولیه، یک اصطلاح و علم شناخته­شده است؛ اما بد نیست در ابتدای شروع این مبحث در این انجمن نیز نگاهی اجمالی به مفهوم و برخی کاربردهای آن داشته­باشیم: 

نانوتکنولوژی، فناوری جديد است که تمام دنيا را فرا گرفته است و به تعبير دقيقتر " نانوتکنولوژی بخشی از آينده نيست بلکه همه­ی آينده است" . در اين نوشتار بعد از تعريف نانوتکنولوژی و بيان کاربردهای آن، دلايل و ضرورتهای توجه به اين فناوری آورده شده­است . . .